Tenen en vingers als ijsklompen…

Je moet er iets voor over hebben om naar je eerste grote liefde, De Alpen, te bezoeken.  Zeker in de winter.  Skiën is aan mij niet besteed. Te commercieel en te massa gericht en bovendien ecologisch helemaal onverantwoord. Al zorgt het voor een noodzakelijke economische ondersteuning van een van de mooiste gebieden ter wereld: De Alpen!  Ik beleef mijn eerste grote liefde liever op een andere manier.  Met de sneeuwraketten weg van de gebaande paden op zoek naar de mooiste, mystiekste plekken.  En als raketten je niet meer verder kunnen brengen hebben we nog ijsbijlen en stijgijzers om via couloirs en ijswatervallen een weg omhoog te vinden.  Op de vraag “wat maakt al dat zweet, tenen en vingers als ijsklompen, en vermoeide spieren de moeite waard?”, is het antwoord heel eenvoudig. Extase! En dan heb ik het niet over het bereiken van die ene top, maar over de schoonheid van de natuur die zich allen bloot geeft aan diegene die het tenvolle en met alle overgave wil beleven. En verwacht dan niet dat je elke dag outdoors de jackpot wind. Maar vorige week, boven aan het ijs van cascade de Lauson was het prijs!  Een steenbok woelde op enkele tientallen meters van ons in de sneeuw op zoek naar wat eetbaars.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s