Flits accessoires – Deel I

Iedereen loopt er wel eens tegenaan,  slagschaduwen bij het flitsen.  Als je door omstandigheden je flits niet los van de camera kan gebruiken [Dit noemt men ook al eens strobist], en je flits is je hoofdlicht, dan ontstaan er vaak lelijke slagschaduwen achter je onderwerp.  Nog erger word het als je de camera in portret richting gebruikt.

Hoe kan je dit voorkomen?

Voorkomen is altijd beter dan genezen.
Probeer eerst de ISO’s op te schroeven zodat een flits niet nodig is. Moderne camera’s hebben erg lage ruisniveau’s je hoeft er niet bang voor te zijn. Hoe minder het aandeel flitslicht, hoe zachter de slagschaduw zal zijn.
Indien het onderwerp het toelaat, kan je ook je diafragma volledig opengooien.  Een 50mm prime met een diafragma van 1.8 of 1.4 zijn hier ideaal voor.
Probeer een iets donkere achtergrond te kiezen, zo valt de slagschaduw net iets minder op.
Gebruik geen telelens, en ga zo kort mogelijk bij je onderwerp staan.

Indien mogelijk, bounce (weerkaarts) je flitslicht op een egaal wit vlak als een zoldering of een muur.

De geneesmiddelen.

Moet de flits toch op de camera, dan zijn er enkele middeltjes in de handel om het flitslicht te verzachten. Ik mocht van een bevriend fotograaf de Garyfong uittesten en maakte er meteen een volledig vergelijk met de andere middelen die ik ter mijner beschikking heb.

Uitgangspunt was een opstelling met een kopje en mijn, cafeïne addict zijnde, espressomachine die ik ooit in Toscane op de kop kon tikken.
Door het kopje kort bij een muur te zetten zal de slagschaduw bijzonder hard zijn en goed opvallen. Het omgevingslicht bestond uit twee kleine halogeen spots in de dampkap boven de opstelling.
Alle foto’s zijn genomen op ISO200 (tenzij anders vermeld) op 1/125 sec tegen de bibber, (85mm lens) en diafragma f/8. Ik zat er met mijn neus knal op. Amper 50cm, dus een beetje scherptediepte is nodig. Die f/8 zorgt meteen dat het aandeel flits zeer groot is bij ISO200 en 1/125 sec

Wat krijg je met de flits op je camera [Bare Flash]?

Yep, iets lelijks. Waarom zouden we anders een blogpost over flitsen schrijven?

Horizontaal valt het nog mee, maar verticaal? Shit happend (en ik zie dat soms nog bij professionele fotografen!!!)

Stap een, ISO’s opschroeven!

Niets mis met de ISO 6400 van mijn D700.  Doordat het licht van boven komt, enkel (harde) schaduwen onder het kopje.  Ook de kleur van het hout is minder rijk dan met de flits.  WB is bij elke foto gezet door met het pipet op de muur achter ons onderwerp. Toch krijgen we bij dit (halogeen) omgevingslicht een blekere hou tkleur.

Hulpmiddelen: 1) De ingebouwde wide angle diffuser van de Nikon SB900

De Nikon SB900 heeft standaard een ingebouwde groothoek diffuser.  Dat is een soort  plastiek klepje, voorzien van wat groeven, dat het licht in een zodanige hoek versprijd dat een fot met een 17mm lens mooi zou zijn uitgelicht zonder merkbare vignetering. Als de beeldhoek groter is dan de lens, moet het licht zachter zijn. Of niet?


De scahduw is iets minder diep (minder naar het zwart), maar nog zeer uitgesproken. Er is bijna geen overgang van schaduw naar omgeving. We kunnen dus besluiten dat we nog steeds hard licht verkrijgen met de 17mm diffuser in gebruik. Een echte oplossing voor onze slechte flitstechniek is het dus niet.

Hulpmiddelen: 2) De Nikon SB900 Bounce Cap Diffuser (Persfotografen truk)

Bij de SB900 zit standaard een bounce cap.  Als je persfotografen op televisie aan het werk ziet, hebben ze dat gekke witte kapje er altijd opstaan.  Hoe werkt het?  Het bounce capje is een wit plastiek “bekertje” dat je vooraan op je flits schuift. Het bekertje zal een deel licht naar voor sturen, maar ook een deel licht verspreiden naar de zijkanten, onderkant en bovenkant. Wanneer er in de buurt een oppervlakte aanwezig is dat het licht kan weerkaatsen, dan zal door de invalshoek van het weerkaatste licht, de schaduw verzacht worden.

In onze test zitten we met de neus op het onderwerp (amper 50cm).  Het licht heeft daardoor niet de kans om via een oppervlakte terug op het onderwerp te vallen (of bouncen).

Je ziet aan de schaduwen op het hout dat er inderdaad een deel licht via een ander oppervlak wordt teruggekaatst (onderkant dampkap in dit geval) maar de hoek is bij deze opstelling ongunstig en verzacht de schaduw achter ons onderwerp niet.  We kunnen dus besluiten: baad het niet, dan schaad het niet. Maar de bounce cap heeft dus enkel zin als het weerkaatste licht juist valt. En dat laatste is minder evident te verwezenlijken.

Flitstechniek verbeteren: 1) flitslicht weerkaatsen (of bouncen).

De theorie vertelt dat het licht zachter wordt, naarmate de grootte van de lichtbron ten opzichte van het onderwerp vergroot.  In de praktijk betekend dit dus dat, als we een lichtbron korter bij het onderwerp brengen het licht zachter is.  En natuurlijk wordt het licht zachter als we de grootte van de bron vergroten. In de studio gebruikt met hiervoor een softbox of een paraplu.  Dat kan met een reportageflits ook (Strobist, waarover later meer) maar deze middelen passen niet in een kleine fototas.
Maar, we hebben nog een mogelijkheid om een lichtbron te vergroten. Weerkaatsen op een oppervlakte. Het licht van de flits zal zich in de ruimte verspreiden. Wanneer het flitslicht een ander oppervlakte raakt, dan zal de belichte oppervlakte groter zijn dan de flits. We creëren op die manier dus een artificiële grotere lichtbron. Bijkomend voordeel is dat de richting van het licht, en dus de schaduw wijzigt, en dat kan ons onderwerp flatteren en meer diepte geven. Nadeel is dat deze techniek veel flitsvermogen vergt. De fliser zal dus trager herladen, en soms onvoldoende licht kunnen opbrengen.

Het licht is nu duidelijk zachter, en de schaduw minder diep. Een techniek om zeker te onthouden en uitvoerig te oefenen.

Heeft de bounce cap zin bij indirect flitsen? Persfotografen doen het, dus het moet wel?

De schaduw is duidelijk harder.  Maar hoe kan dat? En heeft een bounce cap dan wel enig nut (buiten het op souperen van veel flits vermogen).  Je moet je herinneren dat we zeer kort bij ons onderwerp zitten, en dat de bounce cap licht verspreid.  Met de flitsen omhoog gericht (al dan niet onder een hoek) zal het hoofdlicht omhoog, en via het plafond, ons onderwerp belichten. Maar doordat we eveneens  licht verspreiden, valt een deel licht rechtstreeks op het onderwerp.  Dat is een minpuntje in deze opstelling.

Indirect flitsen met een bounce cap heeft wel degelijk zin, maar je moet weerom goed begrijpen wat je doet.  Oefenen en nog meer oefenen baart… soms mooie foto’s.

Genoeg voor vandaag! Volgende keer testen we de garyfong flits diffuser.

WordPress financiert zichzelf met google ads. Indien er google ads aan deze blog worden toegevoegd, distantiëren wij ons volledig van onderwerp en inhoud die door google ads wordt geadverteerd!

Advertenties

2 gedachtes over “Flits accessoires – Deel I

  1. Pingback: Flits accesoires - Belgiumdigital forum - Digitale fotografie

  2. Pingback: Flits Accessoires – Deel II Gary Fong « Hondenfotograaf – Kurt Pas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s