Dat het leven van onze oudste, den Twix, momenteel geen pretje is, konden jullie in de vorige post al lezen.
Ook ons leven staat op z’n kop. Met een bobbeltje naar de DA. Verder onderzoek in de dierenkliniek, operatief verwijderen van het gezwel, nazorg, operatief verkleinen van de wonde, nazorg, nazorg, nazorg, nazorg……
Veel slapen hebben we niet meer gedaan, en we lopen eindeloos achter met familie en vrienden uitstapjes, WOEF artikels, verwerken van fotoshoots, nabestellingen etc…
Maar het einde is inzicht (dat hopen we toch)! Het strakke verband dat om de twee dagen diende vervangen te worden door de DA mocht er gisteren af!
Titi verdraagt zijn ongemakken als een echte held! Nu de pijn minder is, is Twix mentaal 100% en het beestje snakt naar een lange wandeling in de Ardennen of doorheen de golven van de Noordzee.
Maar dat kan nog even niet…
Niet voor gevoelige magen, zo ziet de wonde er momenteel uit….
Ocharmkes onzen Twix toch. We wensen hem gauw beterschap!
Dat ‘m snel terug door de bossen kan crossen!
amai daar zal hij wel niet goed van zijn.
arme Twix, wij duimen voor een spoedig herstel dat hij snel weer kan genieten van lange herfstwandelingen!
[...] gaat de goede kant op… 19 10 2009 Enkele weken terug schreef ik een stukje “Twix, my Hero” . Inmiddels zijn we een maand verder en de wonde is bijna volledig geheeld. Korte wandelingetjes [...]