
Regelmatig krijg ik vragen over welke camera en lenzen ik gebruik en wat er allemaal in de fototas zit.
Veel…. En zo af en toe eens een model. Onze Durko denkt er het zijne van….

Regelmatig krijg ik vragen over welke camera en lenzen ik gebruik en wat er allemaal in de fototas zit.
Veel…. En zo af en toe eens een model. Onze Durko denkt er het zijne van….
Net als in 2008, heeft men mij een tijdje geleden gecontacteerd om wat beelden te selecteren voor de PREVICOX / KETOFEN kalender 2010.
Een strikt thema is er niet, dus het altijd in spanning afwachten of men tussen de geselecteerde beelden iets leuks vind en besteld. Uiteindelijk koos men zes beelden uit mijn selectie en nog eens zeven beelden verdeeld over twee Nederlandse collega hondenfotografen. Niet slecht. De kalender zal in 2010 in Nederland de wachtzaal van menig dierenartsenpraktijk en dierenkliniek sieren.

Na een briefje van de postbode in de bus te hebben gevonden, heeft mijn allerliefste vrouwke gisteren in het locale postkantoor een pakje opgehaald. Het was een A2 enveloppe uit stevig karton. Dat kon maar één ding betekenen, mijn exemplaar van de Previcox kalender!

Vol spanning werd de enveloppe opengemaakt. En wat siert de cover? Jawel, een ruwharige teckelpuppy gefotografeerd door ondergetekende. Buiten de cover zijn er nog vijf maanden waar een foto van gebruikt is. Voor de kalender heeft men gebruikt gemaakt van een speciaal soort papier en een coating over de foto’s, zodat de foto’s een bijna 3D effect hebben. Mooi product. Het labo waarmee ik samenwerk heeft een acrylaatproduct met een gelijkaardig (nog mooier effect) maar dat is peperduur.
Het geeft echt wel een goed gevoel om je beelden op die grootte gepubliceerd te zien. Het voedt de “Drive” om dagdagelijks met fotografie en beeldverwerking bezig te zijn. Bovendien helpt zo’n publicatie in het verwerven naambekendheid.

Onlangs mocht ik op de dierenhappening in Hasselt op de stand van Anubis Animal Starmaker een fotostudio installeren. ’t Was aangenaam, maar hart werken. We hadden een oppervlakte van ca 32 m2 wat ruim voldoende was. Ik huurde een stetje Elinchrom RX600, een zaligheid hoe snel die dingen herladen. Na twee dagen keerde ik huiswaarts met een dikke 2300 foto’s.
Wil je de foto’s bekijken en bestellen? Neem dan een kijkje op de webwinkel
Maar wat heeft Elinchrom studio Strobes te maken met Nikon SU4? Niets.
Ik had buiten het studiowerk ook nog een opdracht van hondenvoeding expert Royal Canin.
Doel was groepsfoto’s te maken van enkele rasbijeenkomsten op de stand van Royal Canin. Ik heb hiervoor mijn SB900′tjes op een statief gezet en ze werden getriggerd via de SB800 op de camera. De SB900 stonden op 1/1 en de SB800 op ½ .
In SU4 kan je makkelijk meten met een flitsmeter (CLS niet) en dat was dan ook de reden van deze opstelling. Uiteindelijk had ik f/8 bij 1/125ste en ISO 200. Eén ding had ik over het hoofd gezien. Een hele meute omstaanders fotografeerden er lustig op los met compactjes van allerhande pluimage. Juist zal hun belichting niet geweest zijn, want mijn kerstboom lichte telken mee op. Zo snel en veelvuldig na elkaar, dat de SB900’s in thermische veiligheid gingen tegen de tijd dat ik de groep min of meer had opgesteld zodat dat iedereen en het RC logo in beeld was en eindelijk kon fotograferen….
Bij de tweede rasgroep heb ik de SB900’s dan maar in CLS remote gezet en de SB800 als master. Nog steeds op in manueel 1/1 en ½, maar nu werden de flitsers niet meer gedirigeerd door de omstanders.
Lesson learned: Vóór het event even de opstelling maken in SU4 zodat je nauwkeurig het vermogen kan bepalen via een flitsmeter. De i-TTL meting heeft het immers moeilijk met een zo diverse compositie. Wat moet hoe belicht worden? Eens de waarden bepaald, flitsers in CLS en het vermogen instellen via de master.
Enkele weken terug schreef ik een stukje “Twix, my Hero” . Inmiddels zijn we een maand verder en de wonde is bijna volledig geheeld. Korte wandelingetjes mogen, maar uren dolen doorheen de Ardense bossen en weiden is er nog niet bij. Maar we hebben er goede hoop op dat hij snel weer de oude is! Dat moet gevierd worden! Met Sinterklaas weekend gaan we twee daagjes (korte) wandelingen maken in Nederlands Limburg.


Ah ja, Voor de techneuten:
Een ring of macro flits heb ik niet. Maar twee keer een ”salve” SB900 in i-TTL en één “master” SB800 in i-TTL -2EV op de D200 geven toch een behoorlijk resultaat. Toch voldoende om door de arts te worden beoordeeld.
De Neeroeterse hondenschool, Mijn Trouwe Vriend, organiseerde voorbije zondag een opendeurdag. Een leuke dag vol hondenspelletjes, leuke standjes en winkeltjes waar de startende hondenvriend alle materialen en informatie kon vinden die men maar kan bedenken. Wie alle spelletjes tot een goed einde wist te brengen kreeg nog een mooie mediale en mocht zijn beste vriend door onderstaande laten vereeuwigen. De hondenschool schonk elke deelnemer één foto die ter plaatse op formaat 15×22cm werd afgedrukt. Op één been kan je niet staan, de foto’s staan daarom ook on-line op de webshop. Ruim 450 foto’s keuze!
Klik hier om de foto’s van MTV Neeroeteren Opendeur te bekijken.
Twix kijkt altijd een beetje zielig, met die grote lampenkap op z’n kop. Maar het is de enige manier om er voor te zorgen dat hij niet aan de wonde lekt…

Maar het kan nog zieliger. Als we Durko’s leiband nemen zie je echt een verlangende vraag “Baasje, mag ik nu eindelijk ook mee gaan wandelen?” in zijn mooie lichtbruine bruine ogen.
Nog even geduld makker. Binnenkort mag je echt terug mee!

Dat het leven van onze oudste, den Twix, momenteel geen pretje is, konden jullie in de vorige post al lezen.
Ook ons leven staat op z’n kop. Met een bobbeltje naar de DA. Verder onderzoek in de dierenkliniek, operatief verwijderen van het gezwel, nazorg, operatief verkleinen van de wonde, nazorg, nazorg, nazorg, nazorg……
Veel slapen hebben we niet meer gedaan, en we lopen eindeloos achter met familie en vrienden uitstapjes, WOEF artikels, verwerken van fotoshoots, nabestellingen etc…
Maar het einde is inzicht (dat hopen we toch)! Het strakke verband dat om de twee dagen diende vervangen te worden door de DA mocht er gisteren af!
Titi verdraagt zijn ongemakken als een echte held! Nu de pijn minder is, is Twix mentaal 100% en het beestje snakt naar een lange wandeling in de Ardennen of doorheen de golven van de Noordzee.
Maar dat kan nog even niet…
Niet voor gevoelige magen, zo ziet de wonde er momenteel uit….


De derde Familiedoggendag, die opnieuw doorging op het mooie terrein rond de oude pastorij van Tielt-Winge, was geweldig!
Een leuke dag vol spelletjes op maat van het lieve reuzenras: de Duitse Dog. BBQ en gezellig samen zijn. Een mooie wandeling doorheen het Hageland met gelijkgezinden. Alle ingrediënten voor een perfecte nazomer zondag.
En toch was voor ons de dag niet perfect. Dat heeft niets te maken met de prachtig georganiseerde dag, maar met onze oudste, den Twix. Twix is onlangs geopereerd aan zijn voorpoot. We hadden een bobbeltje ontdekt, en het bleek een Mastocytoom. Mastocytomen zijn kwaadaardig en moeten ruim verwijderd worden (tot 3 cm rondom de tumor moet weggesneden worden). Gevolg is een zeer grote wonde die Twix heel wat pijn en ongemakken bezorgt. Twix kon dus niet van de spelletjes of de wandeling genieten, en als je weet hoe actief dat beestje gewoonlijk is, dan doet het pijn in ons hart. Heel veel pijn. Hopelijk herteld hij nu snel en heeft hij nog enkele mooie jaren van wandelen, snuffelen en spelletjes spelen op de BDDC familiedag.
We hebben een boel mooie foto’s gemaakt tijdens deze doggendag. De foto’s staan on-line, je kan ze bestellen via onze webwinkel.
Een van mijn beste makkers, die ik al ken sinds mijn twaalfde, emigreerde enkele jaren terug met zijn vrouwke naar Adelaide, Down Under. We zijn al een keertje naar ginds op bezoek geweest. Een intense tijd met hen, en een intens avontuur in de outback (me like!). Dit jaar kwamen Rudinez even terug naar Europa om familie en vrienden met een bezoek te verwennen.
De dag voor hun vetrek was een emotionele reunie met een boel vrienden. Wij mochten er ook bij zijn. Op hun vraag bracht ik de camera mee. En dat snapshots ook mooi kunnen zijn, bewijst dit beeld van hun jongste, Niels.

’s Ochtends om kwart over zeven in de wagen stappen is vroeg voor een zaterdag. Maar, als je een workshop bij één van de groten der aarde kan volgen, moet je zo’n kans met beide handen grijpen. Mr. Fotofolio organiseerde een try-out van zijn workshop: Create That Light. Niet dat ik me nu ten volle ga toeleggen op Kid’s Fashion of model fotografie, de technieken zijn ook toepasbaar bij mijn hoofdonderwerp, naaktmodellen met vier poten en een staart.
Samen met Serge en Frederik, wiens blogs ik al geruime tijd volg, mochten we in de keuken van Mr. Sunbounce kijken. Tijdens de ochtend kregen we een heldere kijk op de workflow die tom hanteert en een boel info over materiaal.
In de namiddag was het dan hands-on testen met de Sunswatter, en heel arsenaal Sunbouncers en een bataljon SB900’s waar zelf McNally jaloers op zou zijn.
@FotoFolio en collega fotografen, tahnks voor het delen van de kennis en ervaring!
@Annelien, thanks voor je engelengeduld en de mooie poses!
Eerste opstelling was Annelien in een kerkportaal. Met een Sunswatter werd er een mooie egale zacht hoofdlicht gecreëerd. En mini-zebra zorgde voor een fill-in lang onder. Een zilver zorgde voor wat rim. Post Pocessing: LR preset + wat verschuiven in de “levels” leverde mij dit beeld op.

Even later hebben we Annelien op het randje van de schaduw van een gebouw geplaatst. De Sunbounce Pro deed dienst als rim, de mini-zebra als fill.

Zelfde opstelling, maar een iets ander standpunt.

Max Sync @ 1/250? Niet met Nikon i-TTL. Met de SB800 als master, een Octa Softbox met twee SB900’s als Slave (groep A) en een Sunbounce met SB900 Slave (groep B) heb ik kunnen sturen tot 1/1250ste! Deze is genomen 1/400 & f/4. Groep A op +1 EV. Groep B op -0.7 EV.

Zonder zon kan je niet bouncen. Of toch? Difuus zonlicht + mini-zebra.

Ik hou van zeer krap kadreren. Hopelijk kunnen jullie deze ook smaken…
